O ubytkach próchnicowych i ich klasyfikacji
grudzień 25, 2010 Napisany przez stomatolog szczecin · Skomentuj
Lokalizacja ubytków próchnicowych na poszczególnych powierzchniach zębów, ich rozległość i głębokość determinują sposób opracowywania zmienionych chorobowo tkanek oraz wybór leków i materiałów do wypełnień. Amerykański dentysta G.V. Black w 1891 roku zaproponował klasyfikację ubytków próchnicowych, która jest powszechnie stosowana do chwili obecnej:
Klasa I. Ubytki występujące w zagłębieniach anatomicznych wszystkich zębów: na powierzchniach żujących zębów trzonowych i przedtrzonowych, na powierzchniach podniebiennych górnych bocznych siekaczy i zębów trzonowych, napowierzchniach przedsionkowych dolnych zębów trzonowych.
K1asa II. Ubytki rozpoczynające się na powierzchniach stycznych zębów przed trzonowych i trzonowych.
Klasa III. Ubytki na powierzchniach stycznych siekaczy i kłów nie obejmują ce brzegów siecznych (z zachowanym kątem siecznym).
Klasa IV. Ubytki próchnicowe na powierzchniach stycznych siekaczy i kłów obejmujące kąt sieczny.
Klasa V. Ubytki rozpoczynające się w 1/3 przydziąsłowej części powierzchniprzedsionkowych lub językowych wszystkich zębów (nie dotyczy powierzchni stycznych).
W czasach, gdy Black formułował swoje zasady klasyfikacji ubytków próchni cowych, istniały uwarunkowania, które obecnie straciły aktualność. Próchnica miała często ostry przebieg, postać kwitnącą, nie znano możliwości remineralizacjipoczątkowych jej stadiów ani kariostatycznej roli związków fluoru. Występowały natomiast ograniczenia w zakresie metod diagnostycznych i leczniczych. Black wyodrębnił pięć klas ubytków uwzględniając ich umiejscowienie i rodzaj dostępnychmateriałów wypełniających. Ponadto, co jest ważne i aktualne do chwili obecnej,ustalił fazy opracowywania ubytków, układając w logicznej kolejności poszczególne etapy leczenia. Black sugerował takie kształtowanie ubytków, aby zarys przebiegał w miejscach podlegających samooczyszczeniu, co stwarzało zazwyczaj konieczność usuwania znacznych ilości zdrowych tkanek zęba.
Wprowadził generalną zasadę „extension for prevention” — poszerzenie, aby zapobiegać. Kształt oporowy i retencyjny dostosowany do wypełnień amalgamatowych tak że bardzo często był wykonywany kosztem zdrowego szkliwa i zębiny. Rezultatemtego sposobu postępowania był fakt, że wszystkie wypełnienia były duże. Obecnie w wielu krajach zachorowalność na próchnicę znacząco się zmniejszyła. Dokonał się ogromny postęp w zakresie diagnostyki i leczenia wczesnych zmian próchnicowych w fazie tzw. próchnicy przedubytkowej.
Wprowadza się do praktyki klinicznej coraz doskonalsze urządzenia do opracowywania ubytków i adhezyjne materiały do wypełnień. Niektóre zasady Blacka, takie jak poszerzenie zapobiegawcze, kształt oporowy, retencyjny, wymagają modyfikacji. Bardziej odpowiednia dla współczesnych warunków wydaje się być klasyfikacja ubytków próchnicowych za proponowana przez Mounta i Hume’a (1998). Podstawą segregacji ubytków jest lokalizacja i rozległość zmian chorobowych.
Osteoporoza, menopauza a choroby przyzębia – Dentysta Szczecin Radzi
wrzesień 26, 2010 Napisany przez stomatolog szczecin · Skomentuj
OSTEOPOROZA Ostatnie publikacje zwracają uwagę na możliwość współzależności między osteoporozą, menopauzą a chorobą przyzębia. Badania osób z osteoporozą i osteopenią wykazały, że ubytek brzegu wyrostka zębodołowego i utrata zębów są zależne od gospodarki hormonalnej, a przede wszystkim związane są z niedoborem estrogenów z powodu wygaśnięcia czynności jajników.
Niewątpliwie jest to wynikiem działania estrogenów na osteoblasty, które hamują sekrecję cytokin (IL-1, IL-6 oraz TNF-c) stanowiących ważne parakrynne stymulatory dojrzewania i aktywności osteoblastów. Stwierdzono również, że pacjentki po menopauzie poddane estrogenoterapii mają mniejsze ubytki kości w porównaniu z nie przyjmującymi hormonów.
HORMONY PŁCIOWE Wiadomo, że ciąża może modyfikować odpowiedź gospodarza na płytkę nazębną, ale dotyczy to głównie tkanek miękkich i manifestuje się przewlekłym zapaleniem dziąseł. Zaczerwienienie dziąseł, obrzęk, krwawienie i wysięk zapalny mogą mieć miejsce już w drugim miesiącu ciąży W okolicy kieszonek dziąsłowych rozwija się beztlenowa flora bakteryjna, lecz nie udowodniono jej bezpośredniego wpływu na zapalenie przyzębia.
Innym przykładem zależności hormonalnych jest wpływ hormonów płciowych na tkanki przyzębia w zależności od fazy cyklu miesiączkowego. W okresie pokwitania często obserwuje się zapalenie dziąseł i zwiększoną odpowiedź gospodarza na płytkę nazębną. Dodatkowo czynniki miejscowe powodują zaostrzenie procesów zapalnych. Zwiększając skuteczność zabiegów higienicznych jamy ustnej można znacznie poprawić stan przyzębia.
CUKRZYCA. Zapalenie przyzębia uważane jest za szóste z kolei co do częstości powikłanie cukrzycy Jednym z czynników ryzyka dla chorób przyzębia jest cukrzyca, zarówno insulinozależna, jak i insulinoniezależna. Zwiększają ryzyko występowania zapalenia przyzębia niezależnie od wieku i ilości płytki nazębnej. Również przebieg choroby zależy od długości trwania cukrzycy i jest częstszy u pacjentów cierpiących na tę chorobę od wielu lat. Ustabilizowany metabolizm jest ważnym czynnikiem utrzymania cukrzycy i choroby przyzębia pod kontrolą.
ZABURZENIA SPICHRZANIA GLBSOGENU
Jest to rzadkie zaburzenie genetyczne o dziedziczeniu autosomalnym recesywnym. Polega na upośledzeniu metabolizmu węglowodanów z towarzyszącym zaburzeniem funkcji i obniżeniem poziomu neutrofui. Prowadzi to do ciężkiej destrukcji przyzębia
DZIECIĘCA WRODZONA AGRANULOCYTOZA
Jest bardzo rzadkim schorzeniem dziedziczonym w sposób autosomalny recesywny. Przebiega z ciężką neutropenią i występującą już we wczesnym wieku znaczną destrukcją przyzębia.
HYDROFOSFATAZJA. Jest również wrodzonym zaburzeniem metabolicznym dziedziczonym zarówno autosomalnie recesywnie, jak i dominująco. Pacjenci cierpiący na to schorzenie mają zmniejszony poziom fosfatazy zasadowej w surowicy lub nadmierne jej wydzielanie z moczem.
Do objawów klinicznych tej choroby należą: nieprawidłowe kostnienie przynasadowe kości długich i nieprawidłowe odkładanie oraz rozwój cementu korzeniowego. Procesem chorobowym objęte są zęby szczególnie w odcinku przednim szczęki i żuchwy. Korzenie zębów otoczone są tkanką ziarninową, a ich powierzchnia może być pozbawiona cementu. Niezwiązanie zębów z kością prowadzi do ich szybkiej utraty już w pierwszych latach życia.
W różnicowaniu z innymi jednostkami chorobowymi należy wykonać badanie radiologiczne, oznaczyć poziom fosfatazy alkalicznej w surowicy krwi lub poziom fosfoetanolaminy w moczu
Na kondycję i stan przyzębia ma zatem wiele czynników, nie zawsze zależnych od higieny jamy ustnej i diety. Po więcej szczegółów i konsultacje zapraszamy do Gabinetu Dental Art. Stomatologia Szczecin