Przebarwienia Zębów, skaling i polishing

lipiec 14, 2010 Opublikowany przez stomatolog szczecin · Skomentuj 

Przyczyną większości chorób przyzębia jest brak hi­gieny jamy ustnej. Niesie to za sobą implikacje estetyczne. Nawet wtedy gdy pacjent rozpocznie leczenie periodontologiczne, bardzo trudno jest zli­kwidować rozbieżności pomiędzy utrwalonymi na­wykami pacjenta a oczekiwanym sposobem szczot­kowania zębów. Dużą rolę odgrywają tu czynniki osobowości i samodyscypliny. Chory musi sobie zdawać sprawę z jego wpływu na stan własnych zę­bów. Elementem niedocenianym bywa też osobo­wość lekarza, jego kultura i dar przekonywania.

Stwierdzenie „nie myje pan/pani zębów” zraża pacjenta i sprawia, że jego, być może jeszcze nieu­dolne, próby zabiegów higienicznych zostają zanie­chane. Jakże inaczej brzmi „musimy zmienić tech­nikę szczotkowania lub ją poprawie“. W tym miej­scu trzeba też wspomnieć o wytrwałości w swoich działaniach, zarówno pacjenta, jak i lekarza. Efek­tywność zabiegów higienicznych wyraźnie maleje z czasem. Dlatego wizyty i zabiegi kontrolne są obo­wiązkiem obydwu stron.

Pacjent zgłaszający się do lekarza często czyni to z powodów estetycznych. Kamień i płytka nazębna bywają widoczne gołym okiem przy mówieniu lub uśmiechu. Spośród trzech przyczyn przebarwieńplam powiece liniowych, płytki i kamienia oraz plam głębokich, strukturalnych – omówione zosta­ną dwie pierwsze. Są one do usunięcia przez periodontologa.

PRZEBARWIENIA TRWAŁE Dość skompliko­waną sytuacją dla lekarza i pacjenta są przebarwie­nia po leczeniu stanów zapalnych związkami chlorheksydyny, wyciągami ziołowymi (kora dębu), czy roztworem wody utlenionej. Oczywiście powstają one jako efekt niedostatecznego oczyszczania zę­bów (przebarwiają się pozostałości płytki bakteryj­nej). Powinno się o tym poinformować pacjenta ce­lem uniknięcia niepotrzebnych napięć podczas le­czenia. U osób starszych przebarwienia po czynni­kach zewnętrznych mogą mieć charakter trwały, ponieważ dostają się do struktur twardych tkanek zęba z powodu ich mikropęknięć. Leczenie tych ostatnich oraz innych trudno oczyszczalnych prze­barwień jest dzisiaj stosunkowo łatwe. Na rynku jest cały szereg past do zębów ze związkami wybie­lającymi. W przypadkach trudniejszych propono­wane jest stosowanie profesjonalnego wybielania zębów w gabinecie lub pod nadzorem lekarza, z zastosowa­niem związków nadtlenku karbamidu czy wodoru.

PRZEBARWIENIA POWIERZCHOWNE

Są to przede wszystkim przebarwienia po kawie, her­bacie, czerwonym winie, paleniu tytoniu czy le­kach. Powinny być one usuwane w trakcie mycia zębów – co bywa trudne – lub podczas okresowej kontroli stomatologicznej.

Leczenie próchnicy szkliwa u dentysty w Szczecinie

kwiecień 1, 2010 Opublikowany przez stomatolog szczecin · Skomentuj 

Szkliwo jest najbardziej zmineralizowaną tkanką ustroju. Udział komponentu mineralnego w składzie chemicznym szkliwa dochodzi do 96%. Szkliwo zbudowane jest z kryształów hydroksyapatytu ułożonych bardzo ciasno w pewnym określonym porządku. Pomimo ciasnego ułożenia kryształów hydroksyapatytu istnieją pomiędzy nimi wąskie przestrzenie wypełnione wodą i materiałem organicznym. Kwasy produkowane przez płytkę nazębną usuwają związki mineralne z powierzchni kryształów. Prowadzi to do „skurczenia” się kryształów i poszerzenia przestrzeni między nimi.

Szkliwo staje się bardziej porowate, co jest widoczne klinicznie w postaci białej lub ciemnej plamy próchnicowej. Jeśli plama uwidacznia się dopiero po osuszeniu powierzchnizęba strumieniem powietrza, zmiany w szkliwie są niewielkie, jeśli prze­ciwnie plama próchnicowa widoczna jest bez suszenia, porowatość szkliwa jest znaczna. Plama taka jest twarda, a ubytek szkliwa niewykrywalny zgłębnikiem. Niekiedy plama próchnicowa ma brązowe zabarwienie ze względu na przebarwienia pochodzące z nikotyny, kawy, herbaty itp. barw­ników. Plama próchnicowa nie zawiera bakterii. Zarówno biała, jak i ciemna plama próchnicowa może istnieć przez całe lata pod warunkiem, że nie powstanie płytka nazębna.

Tak więc próchnica nie jest procesem nieuniknionym i zabiegi profilaktyczne polegające głównie na usuwaniu płytki nazębnej mogą doprowadzić do zatrzymania próchnicy, a nawet spowodować częściowe restitutio ad integrum poprzez odkładanie się związków mineralnych w ubytku.
Badania kliniczne wykazały, że już po tygodniu swobodnego odkładania się płytki nazębnej powstające w szkliwie zmiany są widoczne w skaningowym mikroskopie elektronowym. Po 14 dniach zmiany w szkliwie są widoczne makroskopowo po osuszeniu jego powierzchni, a po 4 tygodniach odkładania się płytki zmiany będą widoczne bez osuszenia powierzchni. W mikroskopie świetlnym powstające w szkliwie wczesne zmiany o charak­terze demineralizacji zwracają uwagę kształtem stożka, którego wierzchołek zwrócony jest do połączenia szkliwno-zębinowego. Taki, a nie inny kształt jest z kolei uwarunkowany przebiegiem pryzmatów szkliwnych.